Awake: Chapter 13 (NC part)

posted on 14 Dec 2012 20:58 by teashop-inglenook in NC-mix

 Awake: 13. สองเรา (click)

 

 

..........ริมฝีปากร้อนตรงหน้าบดเบียดเข้ามา สูบกลืนลมหายใจของผมไปอีกครั้ง ผมตวัดแขนโอบรอบบ่าคยูฮยอน เหมือนเมื่อคืนก่อนไม่มีผิดเพี้ยน ต่างกันเพียงคราวนี้ ผมจะไม่กลัวอีกแล้ว

..........“ซองมิน อย่าโกรธผมนะ ถ้าผมจะพูดว่า... คุณกำลังยั่วผมโดยไม่รู้ตัว”

..........ผมแอบขำในใจกับประโยคนั้น ทำไมผมจะต้องโกรธเขาด้วยล่ะ ริมฝีปากซุกซนค่อยๆเลื้อยไปที่ใบหู ขบเบาๆให้ผมกระตุกเล่นๆ จากนั้นเขาก็ไล่พรมจูบลงไปตามคอ อากาศเย็นวูบสัมผัสเนื้อผม เมื่อคยูฮยอนเลิกชายเสื้อนอนของผมขึ้น ผมสะดุ้งเฮือกเมื่อมือใหญ่โลมไล้ไปรอบๆเอว และไล่ขึ้นมาจนถึงจุดอ่อนไหวบนแผ่นอก

..........ผมแอ่นร่างขึ้นรับสัมผัสจากเขา ริมฝีปากเริ่มพูดอะไรไม่ได้นอกจากชื่อของคยูฮยอน เขาพรมจูบลงบนหน้าท้องที่กระตุกเกร็ง ผมปล่อยให้คยูฮยอนจัดการทุกอย่าง และตอนนี้ก็ไม่มีสิ่งใดห่อหุ้มกายผมไว้อีกแล้ว ไม่ใช่ผมเพียงแค่คนเดียว คยูฮยอนเองก็มีสภาพไม่ต่างอะไรจากผมเลย

..........ผมลืมตาขึ้นมองเขา เหงื่อเม็ดเล็กผุดพรายขึ้นเต็มหน้าผากของคยูฮยอน ผมมองหน้าเขาได้เพียงไม่กี่วินาที ก็ต้องละสายตาออกมา แต่ดูเหมือนว่า...

..........“ซองมิน มองผม” เจ้าของคำพูดประคองใบหน้าผมให้หันกลับไปมองเขา “กลัวรึเปล่า...” เขาถาม

..........ถ้าจะให้ตอบตรงๆ ผมก็อยากตอบว่าจริงๆแล้ว ความกลัวยังไม่หมดไปจากใจผมหรอก แต่ตอนนี้คยูฮยอนกำลังทำให้มันเบาบางลง

..........“ถ้าคุณกลัว และไม่อยากทำต่อ...”

..........“ไม่ ผมไม่กลัว” ผมรีบพูดแทรกก่อนที่คยูฮยอนจะทันได้จบประโยค ผมไล้ปลายนิ้วบนโหนกแก้มของเขาเบาๆ จากโหนกแก้มไล่ขึ้นไปที่หน้าผาก ผมกำลังปาดหยาดเหงื่อออกให้เขา “ผม...เชื่อใจคุณ”

..........คยูฮยอนกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ เขาโน้มใบหน้าลงมาขโมยจูบผมไปอีกรอบ ทุกสิ่งทุกอย่างที่คยูฮยอนทำ มันทำให้ผมรู้สึกผ่อนคลาย แต่ในทางกลับกัน มันก็เร่งเร้า ยั่วยวน จนผมต้องร้องเรียกชื่อเขาออกมาบ่อยครั้ง

..........จู่ๆขาทั้งสองข้างก็เบาหวิว เหมือนใครบางคนยกมันขึ้นจากฟูกที่นอน สัมผัสนุ่มหยุ่นกดลงบนเนินเข่าของผม ผมลืมตาขึ้น และรู้สึกว่าตัวเองคิดผิดที่ลืมตา ภาพตรงหน้าทำให้ผมอยากจะมุดที่นอนหนีคยูฮยอน อุ้งมือทั้งสองข้างของคนตรงหน้ายึดเข่าของผมไว้ คยูฮยอนเห็นทุกอย่าง ผมนอนหลับตานิ่ง แต่แม้จะหลับตา ผมก็ยังรู้สึกถึงสายตาที่กำลังไล่มองทุกรายละเอียดบนร่างกายของผม

..........เขาไล่จูบจากเนินเข่า คืบเคลื่อนลงมาตามขาอ่อนด้านใน เพียงแค่เขากดริมฝีปากลงเบาๆ ความผวาซ่านก็แล่นปราดไปกระจุกอยู่ที่กลางกายเสียแล้ว ผมฝังนิ้วลงในลุ่มผมของคยูฮยอน ไม่รู้เหมือนกันว่าทำแบบนี้แล้วจะช่วยให้ตัวเองหลุดพ้นจากคยูฮยอนไปได้ยังไง เพราะคยูฮยอนไม่ยอมหยุด จบจากขาอ่อน เขาก็เข้าครอบครองตัวตนของผม อุ้งปากร้อนกลืนกินความอดทนเสี้ยวสุดท้ายของผม มือข้างหนึ่งจิกผมคยูฮยอน มืออีกข้างดึงรั้งผ้าปูที่นอนไว้เต็มอุ้งมือ

..........ผมไม่รู้ว่าตัวเองครางชื่อคยูฮยอนออกไปแล้วกี่ครั้ง และไม่รู้ว่าตัวเองหลุดถ้อยคำน่าอายอะไรออกไปบ้าง

..........น้ำตาหยดแรกทะลักออกมาเมื่อมีสิ่งแปลกปลอมชำแรกเข้ามาในร่าง ผมรู้สึกเหมือนร่างทั้งร่างกำลังจะถูกฉีกออก กรอบปากร้อนปล่อยผมเป็นอิสระ เขาเลื่อนมากระซิบข้างหูผมแทน “ผ่อนคลายนะครับ จะได้ไม่เจ็บ” แล้วสิ่งแปลกปลอมที่ว่านั้นก็เพิ่มจำนวนเข้ามาเรื่อยๆ

..........ผมเพิ่งรู้ว่ามันคือนิ้วของเขา ยิ่งคิดก็ยิ่งอาย

..........“ตัวคุณร้อนมากเลยซองมิน” จู่ๆนิ้วของเขาก็หายไป จังหวะลมหายใจของผมผ่อนลงเล็กน้อย

..........เขาจุมพิตริมฝีปากผมเบาๆ ก่อนที่ บางสิ่ง จะฝังเข้ามาในร่างของผม บางสิ่งที่แข็งกร้าว ร้อนฉ่า และทำให้สมองของผมขาวโพลนไปหมด

..........สิ่งนั้นกำลังขยับเคลื่อน ผมร้องหาคยูฮยอนอย่างไม่คิดเขินอายอีกต่อไป สมองผมประมวลผลอะไรไม่ได้อีกแล้ว ผมควบคุมตัวเองไม่ได้ สองหูได้ยินเสียงตัวเองครางลั่น คลอคู่ไปกับจังหวะอ่อนโยนที่คยูฮยอนเป็นผู้มอบให้

..........น้ำตายังไหลไม่หยุด ความเจ็บปวดทำให้กล้ามเนื้อเกร็งไปหมดทั้งตัว แต่ในความเจ็บปวด มีอีกหนึ่งความรู้สึกเคล้าอยู่

..........“เจ็บเหรอ กอดผมไว้นะ” เสียงแหบพร่าของคยูฮยอนเอ่ยข้างหู เขาบอกให้ผมกอดเขา แต่ตอนนี้ตัวผมอ่อนปวกเปียกจนทำอะไรไม่ได้อีกแล้ว

..........คยูฮยอนกดริมฝีปากลงมา พร้อมคว้าแขนทั้งสองข้างของผมไว้ “กอดผม ซองมิน คุณจะได้ไม่เจ็บ แล้วเราไปด้วยกันนะ” เขายกแขนผมขึ้น และจัดการคล้องมันไว้รอบเนินบ่าของเขา

..........ผมจึงกอดคยูฮยอนแน่น แน่นอย่างที่ไม่เคยกอดใครมาก่อนในชีวิต สะโพกของผมลอยหวือขึ้นจากที่นอน รู้สึกเหมือนมีแขนอุ่นๆมารัดเอวผมไว้ “ผมจะเร่งจังหวะแล้วนะ ถ้าคุณเจ็บ... อย่าทน... บอกผม... แล้วผมจะหยุด... เข้าใจไหมซองมิน” เขากระซิบข้างหูผม และความเป็นชายของคยูฮยอนก็ส่งจังหวะหนักหน่วงเข้ามาในร่างผม มันรู้สึกเหมือนจะขาดใจตาย ผมลืมความเจ็บปวดไปหมดแล้ว สิ่งเดียวที่ผมรู้สึกในตอนนี้คือ...

..........ความสุข

..........ขาผมไม่แตะที่นอนแล้ว ผมตวัดพวกมันไว้รอบเอวคนตรงหน้าอย่างหาที่พึ่ง ผมหายใจหอบ ท่อนเนื้อร้อนระอุทำให้ผมรู้สึกเหมือนทั้งตัวกำลังจะมอดไหม้ เหมือนเราสองคนเป็นสะเก็ดดาวที่กำลังร่วงผ่านชั้นบรรยากาศ เรากำลังเผาไหม้ เรากำลังดิ่งลงไป ตลอดเวลาที่ดิ่ง ผมเสียววูบในช่องท้อง เหมือนมีบางอย่างรอคอยผมอยู่ข้างใน

..........ผมจะตายอยู่ในอ้อมกอดของคยูฮยอนหรือเปล่า

..........ผมไม่รู้ว่าปลายทางคืออะไร ผมไม่รู้ว่าตัวเองจะร่วงลงตรงส่วนไหนของโลก ผมอยาก ลอย อยู่กับคยูฮยอนแบบนี้ตลอดไป ชื่อของคยูฮยอนเป็นสิ่งเดียวที่ดังก้องอยู่ในห้วงความคิดของผม เขาคำรามอยู่ข้างหูผม ผมอยากรู้ว่าคยูฮยอนกำลังจะขาดใจเหมือนที่ผมกำลังรู้สึกหรือเปล่า

..........แบบนี้ใช่ไหมที่เขาเรียกกันว่า เป็นคนๆเดียวกัน เพราะตอนนี้ผมกำลังรู้สึกว่าตัวเองกับคยูฮยอนกำลังจะรวมร่างกันจริงๆ

..........“ซ...ซองมิน...ผมไม่ไหวแล้ว ผมรักคุณ...นะ”

..........ทุกอย่างดำเนินมาถึงจุดจบ ทุกห้วงอารมณ์ระเบิดออก ผมเกร็งปลายเท้าสุดแรงวินาทีที่บางสิ่งแล่นออกไปจากตัวผม คยูฮยอนเองก็กระชับอ้อมกอดแน่น สัมผัสร้อนแผ่ซ่านไปทั่วช่องท้อง แล้วทุกอย่างก็สงบนิ่ง เรายังตระกองกอดกัน เหงื่อท่วมกายต่างน้ำ ความง่วงเริ่มเข้าแทรก ผมหมดแรงจะขยับตัว ถ้าคยูฮยอนไม่ยอมขยับออก เราอาจจะต้องกอดกันแบบนี้จนถึงเช้า

..........เนิ่นนานหลายนาทีที่เราแน่นิ่งอยู่ในท่าเดิม จนกระทั่งในที่สุด คยูฮยอนก็ยันกายขึ้นจากตัวผม เขาล้มลงนอนข้างๆ แผ่นอกไหวกระเพื่อมเพราะจังหวะลมหายใจที่ยังไม่กลับมาเป็นปกติดีนัก

..........แม้จะง่วงงุน แต่ผมก็รู้สึกปวดหนึบไปหมดทั้งตัว ผมพลิกตัวนอนตะแคงไม่ได้ ขยับนิดเดียวก็ร้าวไปหมด สงสัยว่าผมคงต้องนอนหงายตลอดทั้งคืน

..........“ซองมิน เจ็บเหรอ” คยูฮยอนถามผม เขาคงเห็นผมนิ่วหน้า

..........ผมพยักหน้าอย่างไม่คิดปิดบังความรู้สึก เปลือกตาผมหนักอึ้ง ผมพร้อมจะหลับทุกวินาที ปลายนิ้วอุ่นเกลี่ยริ้วผมหน้าม้าของผมออก คยูฮยอนจูบเปลือกตาผมเบาๆ “นอนเถอะ ถ้าผมทำให้คุณเจ็บ ผมขอโทษนะครับ”

..........คยูฮยอนดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างเราสองคน เขาขยับกายเข้ามาใกล้ และวาดแขนกอดผม ลมหายใจอุ่นๆของคยูฮยอนหยาดรดเนินไหล่ของผมตลอดทั้งคืน

..........คืนสุดท้าย... แม้จะใกล้เข้าสู่ห้วงนิทรา คำๆนี้ก็ยังดังก้องอยู่ในหัวผม

 

 

Comment

Comment:

Tweet

#1 By (171.5.235.199|171.5.235.199) on 2014-10-09 21:36